Bij Carla en Carlien op het werk

Gehoord in de wandelgangen
“Hmm, ruik jij het ook?”
“Wat?”
“Nou die vage lucht van vers gevangen vis.”
“Nee. Moet dat dan?”
“Ik heb horen zeggen, maar je hebt het niet van mij, dat er twee dames bijverdiensten hebben.”
“Vertel, vertel! Wat soort bijverdiensten zijn dat, dat je het ruikt. In ieder geval niet iets waar zij rijk van worden. Want geld stinkt niet. Haha.”
“Nee, muts. Heel iets anders. Ik heb horen vertellen dat zij op de markt staan!”
“Oh, welke dan?”
“Nou die van Schermerhorn natuurlijk. Elke maandagavond.”
“Het toeval wil dat ik volgende week, heeeeeeel toevallig daar in de buurt ben. Volgens mij heb ik dan net trek in een half pondje kibbeling”
“Dat gaat niet lukken.”
“Waarom niet”
“Het is een besloten markt”.
“Oh. Jammer”
“Wist je dat er eind augustus een jaarmarkt is waar we wel naar toe kunnen.”
“Leuk, zullen wij daar samen naar toe gaan?”
“Is goed. Je moet er wel een kaartje voor kopen hoor.”
“Dat is geen probleem. Ik verdien hier hartstikke veel. Ik hoef er tenminste niet bij te klussen. Hahaha”
“hahaha..................die is goed zeg, Je hebt in ieder geval gevoel voor humor, dat helpt wel als je hier wilt werken...hahaha”
“Even alle gekheid op een stokje. Wie zijn die dames eigenlijk?”
“Het is natuurlijk een gerucht, maar volgens mijn bronnen zouden Carla en Carlien wel erg veel deodorant gebruiken de laatste tijd.....”
“Durf jij het ze te vragen?”
“Tsja............ Jij?”
“Stil daar komen ze aan. Net doen of er niets aan de hand is.”
“Môgge Carla, goedemorgen Carlien”
(wordt vervolgd, ooit)